अरुण दाते

आज हृदय मम

जपून चाल्‌ पोरी जपून

जेव्हा तिची नि माझी

अखेरचे येतिल माझ्या

दिवस तुझे हे फुलायचे

पहिलीच भेट झाली

भेट तुझी माझी स्मरते

मान वेळावुनी धुंद बोलू नको

या जन्मावर या जगण्यावर

येशिल येशिल येशिल राणी

रंग माझा तुला

शुक्रतारा मंद वारा

सखी शेजारिणी

संधीकाली या अशा

स्वरगंगेच्या काठावरती

हात तुझा हातातुन

श्रीरंग सावळा तू

किशोरी अमोणकर 

अवघा तो शकुन

अवघा रंग एक झाला

कानडा विठ्ठल कानडा विठ्ठल

जनी जाय पाणियासी

जनी म्हणे पांडुरंगा

जाईन विचारित रानफुला

पडिलें दूरदेशीं

पाहतोसी काय आता पुढे

मी माझें मोहित राहिलें

या पंढरीचे सुख 

सोयरा सुखाचा विसावा

हे श्यामसुंदर राजसा